Όταν τα παιδιά έχουν ιδιοτροπίες στο φαγητό … - Υπηρεσίες Ψυχολογικής Υποστήριξης και Ειδικής Αγωγής - Ράνια Τοπτσόγλου

Όταν τα παιδιά έχουν ιδιοτροπίες στο φαγητό …

Όταν τα παιδιά φτάνουν στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων περίπου, επιδιώκουν συνεχώς την ανεξαρτησία τους, με αποτέλεσμα να υπάρχει συχνά έντονη γκρίνια στο σπίτι και να δημιουργούνται διαμάχες με τους γονείς. Μία τέτοια διαμάχη δημιουργείται πολλές φορές γύρω από το φαγητό.

Τα παιδιά μπορεί να αρνούνται να φάνε κάποια φαγητά, όπως είναι τα λαχανικά, ή θέλουν να τρέφονται αποκλειστικά με κάποιο συγκεκριμένο, όπως για παράδειγμα με τηγανιτές πατάτες. Επίσης, κάποια παιδιά, θέλοντας να περάσει το δικό τους, μπορεί να μην τρώνε την ώρα που πρέπει ή ακόμη και να μην κάθονται στο τραπέζι για φαγητό, αλλά να τριγυρνάνε σε όλο το σπίτι.

Αυτές οι ιδιοτροπίες στο φαγητό κουράζουν και προβληματίζουν τους γονείς, οι οποίοι δοκιμάζουν με εξηγήσεις για το πόσο καλό κάνουν συγκεκριμένα φαγητά, με φωνές ή απειλές, με καλοπιάσματα και με χίλιους δύο άλλους τρόπους να κάνουν το παιδί τους να φάει, αλλά δε βλέπουν αποτέλεσμα. Έτσι, συχνά τα περισσότερα γεύματα καταλήγουν σε φωνές και κλάματα, ή σε έναν ταλαίπωρο γονιό που μαγειρεύει δύο και τρία φαγητά προκειμένου να είναι σίγουρος ότι το παιδί του δε θα πεινάσει.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς τελικά;

– Μία από τις πρώτες ενέργειες που είναι καλό να κάνετε, ειδικά όταν έχετε πιο χειριστικά παιδιά, είναι να συμφωνήσετε μαζί μία συγκεκριμένη ρουτίνα φαγητού που διέπεται από συγκεκριμένους κανόνες. Δηλαδή το παιδί να ξέρει ότι το γεύμα γίνεται μια συγκεκριμένη ώρα και έχει συγκεκριμένη διάρκεια, ότι καθόμαστε στο τραπέζι και ότι δε βλέπουμε ούτε τηλεόραση, ούτε παίζουμε κάποιο παιχνίδι παράλληλα με το φαγητό μας. Αν το παιδί συνεχίζει τη μη επιτρεπτή συμπεριφορά, μπορείτε να ορίσετε ένα σύστημα επιβράβευσης κάθε φορά που εφαρμόζει τους κανόνες και παράλληλα αγνόησης της κακής του συμπεριφοράς όσο είναι δυνατό, ώστε σταδιακά να τους ακολουθήσει.

– Για τα παιδιά που είναι πιο επίμονα, κι ειδικότερα στην αρχή της όλης προσπάθειας που κάνετε να φάει το παιδί περισσότερα φαγητά, μπορείτε να προσφέρετε στο παιδί την επιλογή του να διαλέξει ανάμεσα σε δύο συνοδευτικά που του προτείνετε εσείς. Ένα παράδειγμα θα ήταν: «Θέλεις φασολάκια ή αρακά με το κρέας σου;» Με αυτό τον τρόπο αποφεύγονται οι συγκρούσεις, καθώς το παιδί νιώθει ότι αποφασίζει το ίδιο, έχοντας την αυτονομία που τόσο επιζητά, αλλά στην ουσία διαλέγει ανάμεσα σε δύο φαγητά εξίσου υγιεινά.

– Φυσικά, υπάρχει και η πιθανότητα το παιδί να μη γίνεται αντιδραστικό επειδή απλώς θέλει να περάσει το δικό του, αλλά όντως να μην του αρέσει η υφή, το σχήμα ή και η γεύση αυτού που πρέπει να φάει. Αρχικά, συζητήστε μαζί του για να καταλάβετε τι ακριβώς είναι αυτό που το ενοχλεί, μήπως μπορέσετε να το βελτιώσετε. Αν είναι η γεύση, δοκιμάστε να το συνοδεύετε μαζί με κάτι άλλο ώστε να υπάρχει πάντα στο πιάτο κάτι που του αρέσει σίγουρα. Στην αρχή μπορείτε να αρκεστείτε στο να φάει απλώς μία μπουκιά από το συγκεκριμένο φαγητό, αλλά κάθε φορά που θα το μαγειρεύετε οι μπουκιές πρέπει να γίνονται περισσότερες.

– Θυμηθείτε ότι και ο τρόπος παρουσίασης ενός πιάτου μπορεί να παίξει ρόλο. Για παράδειγμα μπορείτε να φτιάξετε σχέδια με τα λαχανικά ή να χρησιμοποιήσετε φαγητά με διάφορα χρώματα, έτσι ώστε το πιάτο να γίνει πιο ελκυστικό για το παιδί.

-Ένας άλλος τρόπος να κάνετε το παιδί πιο δεκτικό στις νέες τροφές είναι το να το εμπλέξετε στη διαδικασία προετοιμασίας του γεύματος. Αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα, από το να σας βοηθήσει να διαλέξετε τα λαχανικά που θα φάτε από τη λαϊκή αγορά, μέχρι να τα πλύνετε μαζί ή ακόμα και να σας βοηθήσει να τα σερβίρετε και να ετοιμάσετε το τραπέζι. Με αυτό τον τρόπο θα είναι πιο εύκολο για το παιδί να δοκιμάσει το νέο φαγητό, αφού και το ίδιο βοήθησε στην ετοιμασία του.

– Τέλος, θυμηθείτε ότι αποτελείτε πρότυπο για το παιδί σας, οπότε προσπαθήστε να ακολουθείτε κι εσείς τους κανόνες που έχετε ορίσει, ως προς την ώρα και τον χώρο φαγητού, την παράλληλη παρακολούθηση τηλεόρασης ή ακόμα και ως προς την αντίδρασή σας σε περίπτωση που κάποιο φαγητό δε σας αρέσει.

Όλες οι παραπάνω ενέργειες απαιτούν μεγάλη υπομονή και επιμονή από εσάς προκειμένου να δείτε αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες του παιδιού σας, καθώς θα προσπαθήσει να σας δοκιμάσει μέχρι να πειστεί ότι εννοείτε αυτά που λέτε. Θυμηθείτε ότι ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε τις προσπάθειες, ακόμα κι αν το παιδί είναι μεγαλύτερο, προκειμένου να εξασφαλίσετε ότι θα έχει μία ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή.