Πότε να σταματήσει το παιδί την πάνα;

Πότε είναι το παιδί έτοιμο να σταματήσει τη χρήση της πάνας; Τι μπορούμε να κάνουμε;

Το σταμάτημα της χρήσης της πάνας καθώς και ο τρόπος και ο χρόνος που θα γίνει αυτό, είναι κάτι που προβληματίζει αρκετούς γονείς. Πολλοί γονείς προβληματίζονται για το πώς μπορούν να καταλάβουν ότι το παιδί τους είναι έτοιμο να χρησιμοποιεί την τουαλέτα, ή για το πότε είναι η κατάλληλη στιγμή χρονικά για να το δοκιμάσουν.


Η χρήση της τουαλέτας είναι μεγάλο κατόρθωμα για ένα παιδί που αρχίζει σιγά σιγά να αυτονομείται. Κάθε παιδί όμως είναι διαφορετικό και δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία στην οποία πρέπει σίγουρα να έχει μάθει να ελέγχει τους σφιγκτήρες του. Άλλα παιδιά είναι έτοιμα γύρω στα δύο έτη, ενώ άλλα μπορεί να είναι έτοιμα σε λίγο μεγαλύτερη ηλικία.

Πρακτικές συμβουλές

Γενικά, αυτό που θα πρέπει να προσέξετε πριν δοκιμάσετε να βγάλετε την πάνα, είναι να έχει αρχίσει το παιδί σας να αναπτύσσει κάποιες ρουτίνες που αφορούν την τουαλέτα, όπως το να έχει κενώσεις σε σταθερά χρονικά διαστήματα ή να μπορεί να παραμείνει στεγνό για τουλάχιστον δύο ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Κάποια σημάδια που μπορεί να σας δείξουν ότι είναι έτοιμο να τη βγάλει, είναι να δείχνει με τις εκφράσεις του προσώπου του ότι ουρεί ή ότι έχει κένωση, να αισθάνεται άβολα με λερωμένη πάνα, να ζητά να φορέσει εσώρουχο σαν των μεγάλων ή ακόμη να ζητά να χρησιμοποιήσει τουαλέτα. Δε χρειάζεται να το πιέσετε να τη βγάλει αν δείτε ότι δεν είναι έτοιμο να το κάνει.

Επίσης κάτι που είναι πολύ σημαντικό, είναι να βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας δεν περνά κάποια περίοδο άγχους και πίεσης, όπως είναι η έλευση νέου μωρού στην οικογένεια, κάποια ασθένεια, κάποιος αποχωρισμός αγαπημένου του προσώπου και διάφορες άλλες πιθανόν στρεσογόνες για αυτό καταστάσεις.

Μία πολύ καλή περίοδος χρονικά για να πειραματιστείτε είναι το καλοκαίρι, που το παιδί δε φοράει πολλά ρούχα και έτσι είναι ευκολότερο να τα βάζει και να τα βγάζει όταν χρειάζεται.

Βήματα εκπαίδευσης

– Αρχικά, βοηθήστε το παιδί να συνειδητοποιήσει τις λειτουργίες του οργανισμού του, έτσι ώστε να αρχίσει να καταλαβαίνει πότε θέλει να πάει τουαλέτα.

– Βάλτε το γιογιό του στην τουαλέτα και εξηγείστε του τη λειτουργία του. Αφήστε το να εξοικειωθεί με αυτό και να το περιεργάζεται όποτε θέλει.

– Συζητήστε μαζί του για τα πλεονεκτήματα που θα έχει όταν θα φορά κανονικό εσώρουχο, όπως για παράδειγμα ότι θα είναι πιο καθαρό, θα είναι και εκείνο μεγάλο παιδί κ.α.

– Διαλέξτε μαζί καινούρια εσώρουχα που θα του αρέσουν.

– Δημιουργείστε μία ρουτίνα για το πότε θα πηγαίνει τουαλέτα. Κάντε το να συνηθίσει να πηγαίνει το πρωί μόλις ξυπνάει, μετά τα γεύματα και πριν κοιμηθεί το βράδυ.

– Παροτρύνετέ το να σας λέει πότε θέλει να πάει τουαλέτα, τουλάχιστον στην αρχή, μέχρι να συνηθίσει, για να το βοηθάτε να προλαβαίνει. Αν βέβαια σας το πει εκ των υστέρων και γίνει «ατύχημα» μην το μαλώσετε, επιβραβεύστε το που σας το είπε, και ενθαρρύνετέ το να σας το λέει λίγο νωρίτερα την επόμενη φορά.

– Να έχετε το νου σας κάθε πότε χρησιμοποιεί συνήθως το γιογιό και αν έχει αρκετή ώρα να το χρησιμοποιήσει, να του το υπενθυμίζετε, ρωτώντας το μήπως θέλει να πάει τουαλέτα. Επίσης μπορείτε να το οδηγείτε εσείς εκεί όταν καταλαβαίνετε ότι θέλει να πάει από τις εκφράσεις του προσώπου του.

– Αν το παιδί έχει ήδη καταφέρει να καθίσει στο γιογιό του κάποιες φορές με επιτυχία, βγάλτε του την πάνα, δείχνοντάς του εμπιστοσύνη, ακόμα κι αν υπάρχει ο κίνδυνος να λερωθεί.

– Όταν πια έχει συνηθίσει τη χρήση του δοχείου και το χρησιμοποιεί σωστά και με άνεση, μπορείτε να το παροτρύνετε να περάσει στην κανονική λεκάνη.

Οπλιστείτε με υπομονή καθώς ατυχήματα θα συμβαίνουν, ειδικά στην αρχή, και μην του δείχνετε απογοήτευση ή θυμό επειδή λερώθηκε. Αντίθετα, χρειάζεται να επιβραβεύετε τις επιτυχημένες προσπάθειές του και να το ενθαρρύνετε. Όσον αφορά τις νύχτες, θυμηθείτε ότι ο έλεγχος των σφιγκτήρων έρχεται λίγο αργότερα σε σχέση με την ημέρα, γι’ αυτό μπορείτε να προσπαθήσετε να βγάλετε τότε την πάνα, αφού φυσικά βεβαιωθείτε πρώτα ότι καταφέρνει να μένει στεγνό κάποιες νύχτες.

Τέλος, αν το παιδί σας συνεχίζει να «βρέχεται» και μετά τα πέντε του έτη, και έχουν αποκλειστεί οργανικά αίτια εξαιτίας των οποίων μπορεί να συμβαίνει αυτό, τότε είναι καλό να επισκεφτείτε έναν ειδικό προκειμένου να διερευνήσει αν συντρέχουν άλλοι παράγοντες, όπως για παράδειγμα το να έχει άγχος.