Τρόποι αντιμετώπισης της ΔΕΠ-Υ - συμβουλές για γονείς και εκπαιδευτικούς - Υπηρεσίες Ψυχολογικής Υποστήριξης και Ειδικής Αγωγής - Ράνια Τοπτσόγλου

Τρόποι αντιμετώπισης της ΔΕΠ-Υ – συμβουλές για γονείς και εκπαιδευτικούς

Στο προηγούμενο άρθρο “Τι είναι η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής –Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ);” αναφερθήκαμε στα αίτια της διαταραχής, στα συμπτώματα, αλλά και στα συνοδά προβλήματα που μπορεί να εκδηλώσει ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ. Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε σε χρήσιμες συμβουλές τόσο για γονείς που έχουν παιδιά με ΔΕΠ-Υ όσο και για εκπαιδευτικούς που έχουν παιδιά με τέτοιες δυσκολίες στην τάξη τους.

Συμβουλές για γονείς που έχουν παιδιά με ΔΕΠ-Υ

Οι συμβουλές αυτές αφορούν κυρίως στην καθημερινή μελέτη του παιδιού για το σχολείο, που είναι η μεγαλύτερη αιτία δημιουργίας τριβής ανάμεσα σε γονείς και παιδιά, αλλά μπορούν να βρουν εφαρμογή και στην υπόλοιπη ζωή του παιδιού.

• Δημιουργήστε μαζί ένα καθημερινό πρόγραμμα και μάθετε το παιδί να το τηρεί. (π.χ. ξεκινήστε τη μελέτη την ώρα που έχετε ορίσει και μην επιτρέπετε στο παιδί να την παρατείνει).

• Περιορίστε ό,τι του αποσπά την προσοχή κατά τη διάρκεια της μελέτης (π.χ. μειώστε τον περιττό θόρυβο και τις περιττές δραστηριότητες, κλείστε την τηλεόραση, μειώστε τα τηλεφωνήματα).

• Χωρίστε τις σχολικές εργασίες σε τμήματα προκειμένου το παιδί να νιώσει ότι πετυχαίνει μικρούς στόχους.

• Αρχίστε τη σχολική εργασία μαζί με το παιδί (π.χ. σιγουρευτείτε ότι έχει καταλάβει τι πρέπει να κάνει) και στη συνέχεια αφήστε το να συνεχίσει μόνο του. Ο στόχος είναι το παιδί να προσπαθήσει όσο το δυνατό περισσότερο μόνο του για να αποκτήσει αυτονομία.

• Επαινέστε και ενισχύστε το παιδί σας, όταν προσπαθεί να φέρει εις πέρας μια εργασία και, όταν καταφέρνει τελικά να την ολοκληρώσει. Η στάση σας πρέπει να είναι υποστηρικτική προκειμένου να κινητοποιήσετε το παιδί να ελέγξει και να διορθώσει την εργασία που έχει ολοκληρώσει.

• Μην διορθώσετε όλα τα λάθη της σχολικής εργασίας του παιδιού σας.

• Δημιουργήστε στο παιδί το κίνητρο να εκτελέσει μια δραστηριότητα (π.χ. «Όταν τακτοποιήσεις το γραφείο σου, μπορείς να παίξεις 15 λεπτά στον υπολογιστή»).

• Χρησιμοποιήστε ένα μεγαλύτερο κίνητρο το οποίο να περιλαμβάνει μικρούς στόχους για να παρακινήσετε το παιδί να πετυχαίνει κάτι κάθε μέρα. (π.χ. «Εάν ολοκληρώνεις στην ώρα σου το διάβασμά σου καθημερινά, τότε θα κερδίσεις την Κυριακή μια βόλτα στο Λούνα Παρκ»)

• Ενημερώστε τον δάσκαλο για το επίπεδο ανοχής και απογοήτευσης του παιδιού σας. Ο δάσκαλος πρέπει να γνωρίζει το χρόνο που χρειάζεται το παιδί για να ολοκληρώσει τις εργασίες του στο σπίτι και τις προσπάθειες που κάνετε εσείς για να το βοηθήσετε.

• Βοηθήστε το παιδί σας να διαβάσει για τα διαγωνίσματα, οργανώνοντάς το.

• Η σχολική μελέτη δεν θα πρέπει να κρατάει πολλές ώρες. Αν νιώθετε πως το παιδί σας έχει εργαστεί αρκετά για εκείνη τη μέρα και δεν έχει ωστόσο ολοκληρώσει τη μελέτη του, μην το πιέζετε, γράψτε ένα σημείωμα το οποίο θα απευθύνεται στον δάσκαλο και επισυνάψτε το πάνω στην εργασία του παιδιού.

• Οργανώστε ένα σύστημα επικοινωνίας με τον δάσκαλο, ώστε να ενημερώνεστε για την ύλη και τη συμπεριφορά του παιδιού καθημερινά.

• Βοηθήστε το παιδί σας να καταφέρει να είναι υπομονετικό. Μην προτρέχετε να του καλύψετε τις ανάγκες του, ώστε να μάθει να περιμένει (π.χ. « Σε 5 λεπτά θα σου φέρω το γλυκό που μου ζήτησες.»)

• Γίνετε οι ίδιοι πρότυπα για το παιδιά σας, προσπαθώντας να είστε οργανωτικοί και συνεπείς απέναντι στις υποχρεώσεις σας.

Συμβουλές για εκπαιδευτικούς που έχουν στην τάξη τους παιδιά με ΔΕΠ-Υ

Όταν υπάρχει στην τάξη ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ, το δύσκολο έργο των εκπαιδευτικών γίνεται ακόμα δυσκολότερο, καθώς πρέπει να διδάξουν την ύλη σε όλα τα παιδιά, εξασφαλίζοντας παράλληλα ηρεμία στην τάξη. Έτσι, αν είστε εκπαιδευτικός καλό θα ήταν:

• Να έχετε όσο το δυνατό πιο συγκεκριμένο ημερήσιο πρόγραμμα. Τα παιδιά αυτά αναστατώνονται από τις αλλαγές.

• Εξηγήστε από την αρχή στο παιδί με απλά λόγια τι ακριβώς περιμένετε από αυτό και ποια είναι τα όριά του.

• Προσπαθήστε να είστε σταθερός και συνεπής σε αυτά που έχετε συμφωνήσει.

• Προσπαθήστε να εξατομικεύσετε τη διδασκαλία όσο το δυνατόν περισσότερο.

• Βάλτε το παιδί να καθίσει σε μια θέση κοντά σε εσάς για να μπορείτε να το βοηθάτε διακριτικά όταν χρειάζεται, αλλά και για να έχει όσο το δυνατόν λιγότερα διασπαστικά ερεθίσματα.

• Δείξτε του ότι έχει την αποδοχή, τη συμπάθειά σας και ότι είστε εκεί για να το βοηθήσετε σε οτιδήποτε χρειαστεί.

• Επιβραβεύστε το παιδί κάθε φορά που καταφέρνει κάποιον από τους στόχους του.

• Αναθέστε στο παιδί εργασίες ανάλογες με τις δυνατότητές του, αν είναι δυνατόν περιορίστε του λίγο την ύλη (π.χ. Αν τα υπόλοιπα παιδιά έχουν να κάνουν πέντε διαιρέσεις για εξάσκηση, στο παιδί με ΔΕΠ-Υ βάλτε δύο).

• Σιγουρευτείτε ότι έχει καταλάβει τι πρέπει να κάνει όταν του αναθέτετε μια εργασία ή όταν γράφει ένα διαγώνισμα.

• Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ έχουν πολλή ενέργεια συσσωρευμένη την οποία προσπαθούν να περιορίσουν. Δημιουργήστε λοιπόν ευκαιρίες στο παιδί για «διαλλείματα» αναθέτοντάς του να καθαρίσει τον πίνακα ή να σας βοηθήσει με κάτι άλλο.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απλή συμβουλευτική και καθοδήγηση των γονέων και των εκπαιδευτικών, αρκεί για να βοηθηθεί το παιδί και να περιοριστούν οι δυσκολίες του. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων όμως, απαιτείται η ένταξη του παιδιού σε κάποιο θεραπευτικό πρόγραμμα, στο οποίο οι δυσκολίες τόσο του ίδιου όσο και των γονέων και των δασκάλων του, θα αντιμετωπιστούν συνολικά.