Νυχτερινή ενούρηση

Νυχτερινή ενούρηση. Ένα συχνό πρόβλημα των παιδιών.

Η ενούρηση αποτελεί μια από τις συχνότερες διαταραχές της παιδικής ηλικίας που, αν και δεν θεωρείται από τις βαρύτερες, προβληματίζει τους γονείς, τον παιδίατρο και φυσικά το ίδιο το παιδί που νιώθει ντροπή και αμηχανία. Ως ενούρηση ορίζεται η απώλεια ούρων κατά την διάρκεια της ημέρας ή της νύχτας η οποία συμβαίνει σε ένα παιδί ηλικίας άνω των 5 ετών, τουλάχιστον για δύο φορές την εβδομάδα κατά την διάρκεια των τελευταίων τριών μηνών.

Η ενούρηση διακρίνεται σε πρωτοπαθή, όταν αναφερόμαστε σε παιδιά που δεν έχουν ποτέ κατακτήσει τον έλεγχο των σφιγκτήρων, και σε δευτεροπαθή, όταν αναφερόμαστε σε παιδιά τα οποία ενώ είχαν πετύχει έλεγχο για τουλάχιστον ένα έτος ξανάρχισαν να βρέχονται.

Η δευτεροπαθής ενούρηση μπορεί να οφείλεται σε ψυχολογικούς ή οργανικούς παράγοντες. Ακόμη, πολλές φορές είναι κληρονομική μιας και συνήθως υπάρχει στην οικογένεια κάποιος στενός συγγενής με ιστορικό όπου αναφέρεται το ίδιο σύμπτωμα. Στους ψυχολογικούς παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν ενούρηση ανήκουν στρεσογόνα γεγονότα, όπως η γέννηση ενός μωρού στην οικογένεια, μια ασθένεια, ένας θάνατος ή ακόμα και ένα διαζύγιο των γονέων. Στους οργανικούς παράγοντες ανήκουν παθήσεις όπως ο διαβήτης, η δρεπανοκυτταρική αναιμία, η δυσκοιλιότητα και διάφορα προβλήματα της ουροδόχου κύστης που προκαλούν ακράτεια.

Τι μπορείτε να κάνετε αν το παιδί σας έχει νυχτερινή ενούρηση;

Αν διαπιστώσετε ότι το παιδί σας έχει νυχτερινή ενούρηση, θα πρέπει αρχικά να εξετάσετε αν οφείλεται σε οργανικούς παράγοντες, προκειμένου να αντιμετωπιστούν αυτοί πρώτα. Σε περίπτωση όμως που καταλήξετε ότι οφείλεται σε ψυχολογικούς παράγοντες, υπάρχουν μικρές απλές συμβουλές που μπορείτε να ακολουθήσετε προκειμένου να το βοηθήσετε:

• Μην το μαλώσετε και να μην το τιμωρήσετε. Κάτι τέτοιο θα αύξανε το άγχος του. Φροντίστε να του εξηγήσετε ότι δεν φταίει αυτό και ότι γρήγορα θα καταφέρει να έχει τον έλεγχο.

• Δείξτε του ότι το καταλαβαίνετε και μην επιτρέπετε σε κανέναν να το κοροϊδεύει.

•Μάθετε στο παιδί σας να αδειάζει εντελώς την κύστη του πριν πάει για ύπνο και οδηγήστε το για άλλη μία φορά στην τουαλέτα πριν εσείς κοιμηθείτε.

• Μειώστε τους παράγοντες που μπορούν να επιδεινώσουν τη νυχτερινή ενούρηση του παιδιού, όπως είναι η κατανάλωση πολλών υγρών το βράδυ ή η χαμηλή θερμοκρασία στο δωμάτιό του την ώρα του ύπνου.

• Μπορείτε να φτιάξετε έναν πίνακα πάνω στον οποίο θα επιβραβεύετε κάθε «στεγνή» νύχτα. Όταν οι «στεγνές» νύχτες συμπληρώσουν ένα συγκεκριμένο αριθμό, επιβραβεύστε το παιδί με ένα δωράκι.

• Μάθετε στο παιδί να εξασκείται στον έλεγχο της ούρησης με το να αυξάνει το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στις ουρήσεις της ημέρας.

• Αφήστε ένα φωτάκι ανοιχτό το βράδυ, έτσι ώστε το παιδί να μπορεί εύκολα να πάει στην τουαλέτα αν χρειαστεί.

• Μπορείτε ακόμα, να προμηθευτείτε το ειδικό βρακάκι ενούρησης. Αυτό μοιάζει με ένα κανονικό εσώρουχο, όμως έχει γαζωμένους αισθητήρες οι οποίοι ενεργοποιούνται με τις πρώτες σταγόνες ούρων. Μόλις ενεργοποιηθούν, στέλνουν σήμα σε ένα ξυπνητήρι, αναγκάζοντας έτσι το παιδί να ξυπνήσει και να πάει στην τουαλέτα. Βέβαια, η μέθοδος αυτή , δεν είναι από μόνη της αποτελεσματική, αν δε συνοδευτεί από τους παραπάνω απλούς κανόνες αλλά και από ψυχολογική στήριξη του παιδιού και των γονέων από κάποιο ειδικό.

• Τέλος, υπάρχουν ορισμένα φάρμακα για την αντιμετώπιση της νυχτερινής ενούρησης. Επειδή η ενούρηση είναι ένα πρόβλημα που σχετίζεται με την ανάπτυξη του παιδιού και τείνει να βελτιώνεται με την ωρίμανση, οι παρενέργειες και τα οφέλη αυτών των φαρμάκων πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά πριν από τη χορήγησή τους, καθώς το πρόβλημα μπορεί να επιστρέψει μετά το τέλος της θεραπείας.

Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι η ενούρηση γίνεται ακούσια και ασυνείδητα και ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί με τον καιρό. Το αίσθημα της ντροπής, της ταπείνωσης και ο φόβος της έκθεσης μπροστά σε ξένους είναι κυρίαρχα στο παιδί. Επηρεάζεται σοβαρά η κοινωνικότητά του καθώς φοβάται να κοιμηθεί στο σπίτι ενός φίλου ή να πάει στην κατασκήνωση. Αποκτά χαμηλή αυτοπεποίθηση και νιώθει μειονεκτικά. Όλα αυτά συνηγορούν στην μεγάλη σημασία της έγκαιρης παρέμβασης και θεραπείας σε ατομικό και σε οικογενειακό επίπεδο.